Kim bilebilirdi ki sinan bi gün bunlarıda yazacak. Bu ara çok boşladım blogumu. Ne zaman içim bunalsa o zaman yazar oldum. Ama kimse kusura bakmasın bu yazım ağır olacak. Siyaseti hiç sevmem. Hele siyasetçilere laf sokmayı hiç. Ama şu günlerde öyle şeyler oluyor ki gelde bu vatana hizmet et. Daha dün bu toprakların askerlerini mayınla patlatan ŞEREFSİZLER bugün o kamptan ayrılıp ülkeye döndükleri için davul zurna ile karşılanıyor. Hemde pişman değiliz diye diye. Sen daha 20sinde gencecik adamları katlet sonra pişman değilim de. Bu ülkenin başbakanı çıkmış bu gelişme beni mutlu etti diyor. Ülkenin çocuk katili şerefsiz öcalan, pkklıları çağırmış onlarda dönmüş ve bizim başbakan çok mutlu. Peki toprak altında o toprak uğruna canını vermiş canlarda mutlumu? Peki bu ülkeye şerefsiz ayağı basmasın diye kanının son damlasına kadar savaşan dedelerimiz mutlumu?
Her neyse yazdıkça daha yazasım geliyor içimde çok şey var ama çokda aşırıya gitmemek lazım. Ben beklerdim ki en azından bu dönen şerefsizlerden en son bilgi alınana kadar içerde tutulsunlar. Ama nerde adamlar geldiği gibi dışarı çıktı. Bir onlar kadar şerefsiz olan DTP genel başkanı ahmet, (Türk demiyorum türk olamaz) adamları grup toplantısına çağırıyor. Yani meclisteki dtpli pkklar çoğalsın diye akıllarında bir strateji belirlemişler. Adamlar 50 kişiyi ülkenin içine daha çok bölsünler diye soktu, bizde alıp onlar meclise kadar getirdi.
Ama birşeyi unutmasınlar bu ülke kolay kolay kazanılmadı bir grup şerefsiz kolay kolay bölemez. İnşallah bir gün öyle biri gelir ki başımıza hepsini temizler. Günümüz bakanları başbakanları ülkeyi bölmek, hortumlamak adına herşeyi yapıyorlar. Sonumuz hayrolsun.
22 Ekim 2009
Sorry, no comments yet.