Kötü Bir Pazar Günü
Evet gerçekten kötü bir pazar. Halbuki cumartesi akşamı ne umutlarla yatmıştım yatağıma. Pazar olacak ve ben 1′e kadar uyuyacaktım. Neyse pazar annem kahvaltıya erken kalkmam için zorladı ve 10′da kalktım. Kahvaltıdan sonra annem bizim sultan papağanı olan Gümüş’ün iyi olmadığını söyledi. Bir bakayım dedim. Bir önceki gün hiçbirşeyi yoktu. Gümüş kafesin altına büzülmüş ayaklarına bile basamıyordu. Elime aldım falan ama kuş cansız. Çok neşeli bir papağandı. Hemen aceleyle aldım vetenirere götürdüm. Ama salak kafam bugün pazar tabi. Neyse dükkanın yakınındaydım aldım dükkana getirdim. Baktım ki artık yaşamını yitirmiş. Nefes almıyordu.
Bir tatil günü bu beni çok üzdü. dediğim gibi çok neşeli ve 1 yıldır aileden biriydi. Son zamanlar aslında ona iyi bakamadık bu yüzdende kendimi çok suçladım. Artık birdaha ev hayvanı almama kararı aldım. Birazdan onu gömcem. Bu benim için çok zor. Herneyse bu üzüntümüde sizlerle paylaşmak istedim. Tavsiyem bir hayvan özelliklede kuş beslerseniz çok iyi bakın. Çok hassas ve duygusal hayvanlardır. Aslında kuşbeyinli derler ama aslında onlar sizi çok iyi tanır.
Teknolojinin hareketleneceği günlerde daha teknolojik bir yaz yazmak isterdim ama bugünlük affedin. Windows 7′yi bekliyoruz. Bakalım windows bizi ne kadar tatmin edecek. Şimdilik kendinize iyi bakın.
Posted in Kişisel
1989 yılında doğmuşum öyle diyolar. Çok küçük yaşta önüme televizyon gibi bişey koydular haa bide tuşları vardı:) Çok sevdim oda beni sevdi. Derken kendimi burda buldum. Yazıyorum çiziyorum ağzıma geleni sayıyorum. Sanırım ben blogger oldum. Hadi hayırlısı…