Günümüzde o kadar çok insan birbirini seviyor ki; neyin kimi ne için ne yönde sevdiği belli değil. Bahsettiğimiz aşk aslında nasıl birşey bence seviyorum diyenin yüzde sekseni bilmiyor bu duyguyu. Ben kendi açımdan bakayım. Zaten bu kız milleti pek anlamıyor bu işlerden. :) Erkek tarafından bakalım; bir kız sevilir, ilgi duyulur eğer elektrik varsa zaten olay orda başlar. Genelde bu tür durumlarda aşk denen olay hemen çıkmıyor ortaya. Bikere kızın erkeği bi aldatması, yada ayrılmaları gerekir. İşte acılı hikaye tam burda başlar. Aşk diyince nedense aklımıza Aslı’yla Kerem, yada Leyla’yla Mecnun gelmiyor. En azından benim aklıma gelmez yani. Genelde aşklar sancılı olur. Şiirler yazarsın şarkılar dinlersin her şarkıda her köşede o gelir aklına. Kısacası platonik aşk yani. Yaşamayan varmıdır bu duyguyu acaba. Ben sanmıyorum inanın herkes yaşamıştır. Ben yaşadım arkadaş yalan yok.

Bi söz vardır biyerde okumuştum hatırladığım kadarıyla; “S.kilmiş yüreklerden şair, uykusuz gecelerden şiirler doğar.” Evet biraz argo oldu ama bu söz çok hoşuma gidiyor. Aşkın herhalde en basit yorumudur. Bazıları çok küçümser bu aşk denilen olayı. Genelde yaşayan eziktir hassastır. Bir arkadaşına gidip söylese durumu emin yani dalga geçilecek. Bu yüzden genelde içerde yaşanır. Ve bir insanın herhangi bir duyguyu içinde yaşaması kadar kötü bir durum yoktur. İçinde gereksiz büyür büyür ve patlar. Bu yüzden size tavsiyem salın gitsin. Sevmek güzel birşey. Karşılık bile bulamıyosanız sevin. Çünkü aslında sevmek sadece “sevmek” değildir.

Şimdi konuya gelelim Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurulu’nca (BTK) hazırlanan “İnternetin Güvenli Kullanımına İlişkin Usul ve Esaslar” 22 Ağustos 2011 tarihinde yürürlüğe girecek. Bu uygulamayla kullanıcılar BTK‘nın belirlediği 4 internet filtresinden birini seçmek zorunda bırakılacak.İşin kısasına anlatmak gerekirse 22 ağustos tarihinden itibaren porno sitelerine giremeyeceksiniz arkadaşlar bu bir. Çokmu önemli bişey? Tabiki hayır fakat bu sadece bir örnekti. Yeni getirilen filtre sistemine göre herkes 4 paketten birini seçmek zorunda kalacak. Aile, çocuk, yurtiçi ve standart paket. Şimdi genel anlamda bakıldığında biraz mantıklı geliyor. Çocuk bilgisayara oturuyor istemedende olsa başka sitelere girebiliyor. Tamam buraya kadar herşey güzel mükemmel. Peki sizce onu oraya oturran ana baba mı onu filtrelemeli yoksa BTK mı? Yoksa bu çocuğun anası babası BTK mı? Teknolojinin ısrarla geliştiği, ısrarla takip etmediğimiz şu dünyada bi milyon tane filtreleme programları var. İnternet sağlayıcılarıda bu anlamda aile paketleri sunuyor. Biz şimdi babasının oğlunu porno sitelerinde gezmesine izin veriyor diye filtrelenicez mi? Yanlış anlaşılmasın getirilen filtre sadece bu sitelere değil. Tabikide bunlar hoş şeyler değil porno sitelerini destekliyo değilim. Bu sistemle birlikte birçok siteye girilemeyecek. 6 yıldır internetle aşırı ilgiliyim ve sistemleri çok iyi biliyorum. Böyle bir filtre sisteminde birçok işinize yarayan sitelere giremeyeceksiniz. Yani sadece Çin İran Küba gibi internetin kısıtlı kullanıldığı ülkelerde kullanılan bu sistem ülkemize geliyor. Türkiye’nin şu vahim durumunda internetin çökertilmesi sonucu ağır olur. O zaman buna izin vermeyin etmeyin eylemeyin ! #internetimedokunma

İnsanın kendi kaderini kendi yazdığı bir hayatı yaşarken acaba yaptıklarımız ya da yapacaklarımız konularda ne kadar sağlam kararlar verebildik. Kendimiz içinmi yaşadık yoksa başkaları içinmi. Kimse kolay kolay kimseye zorla birşeyler yaptırmaz bu dünyada. Yaptırsada “el elin eşşeğini türkü çağıra çağıra arar” der atalarımız. Zaten o zaman  yapılan şeyden hayır gelmez. Bazen düşünüyorumda lan ne kadarda kısa aslında hayat, ortalama 70 80 yıl yaşar insan. Peki bu yaşadığımız, yaşayacağımız zaman içinde ne kadar kendimiz için yaşadık? Ya da ne kadar düzgün kararlar aldık? Tutunuyoruz bir dala o dal çatlayıpda kırılana kadar ordayız. Taki biz yere düşene kadar. Düşüyoruz sonra tekrar çıkıp çatlayan dalı buluyoruz acaba tekrar onarıp üstüne çıkarmıyız diye. Peki neden ağacın diğer dallarında değiliz? Neden hayatı hep aynı şartlar altında yaşıyoruz. Kaderimizi eğer kendimiz yazıyorsak neden günahlardan arınıp  sevaba dönmüyoruz. Ne bileyim eğer kötülükler yapıp hele birde bunu kendimize itiraf edebiliyorsak neden iyiliğe dönmüyoruz. Birini seviyorsak ve o da kendimiz gibi her geçen gün biraz daha yaşlanıyosa neden çıkıpta yüzüne haykırmıyoruz; seviyorum ulan !

Dedim ya düşmüşüz bi yola o oyolda tam gaz devam. İnsan oğlu işte herkesin bir telaşı var. Kimisi düşer ekmek peşine, kimisi karı kız. Kimi okumak derdindedir, kimi gezmek. Hayatın kuralı bu birşeyler peşinden gitmek zorundayız. Hele biz gençler daha sağlam bir gelecek için, temelleri iyi atmak zorundayız. Ama anlatmaya çalıştığım şu; bu temelleri atarken odaklandığımız şeyler dışındada hayatın var olduğu. Mesela çalışmak dışında gezmekte var, sevilmek dışında sevmekte var, ağlamak dışında gülmekte var. Bunu gibi nice şeyler. İşin iyi yada kötü tarafında olalım illaki diğer taraflarıda bilmek yaşamak lazım. Yaşantımızda “keşke” değilde” iyiki” demek için at gözlüklerini çıkarıp etrafa bakmalıyız.

Yazının en başında yazdığım o kelimeyi kullanmamak için daima en mantıklı kararları verip ufkumuzun en genişiyle hayatı yaşayalım. Dediğim gibi “kader işte” diyip ağlamak yerine,” iyiki yapmışım” diyip hep gülmekte var. Bu yazıyı okuyupta illaki hayatının bir kısmında belki birşeyler depreşenler olabilir :) Ben bunları yazıyorum ama bende bile oynadı bazı konular yani. Ben Kendimce inanıyorum ki “kader işte” değil, aslında KADER tamamen BİZDE !

O’nu hatırladıkta başı göğe ermişçesine ya da asansör boşluğuna düşmüşçesine ürperiyorsa yüreğiniz…
ömrü saatlere sıkışmış bir kelebek telaşıyla O hüzünden bu neşeye konup kalkıyorsanız gün boyu nedensiz…
ve her konduğunuzda diğerini iple çekiyorsanız bu hislerin… O’nunlayken pervaneleşen yelkovanlar, O’nsuz mıhlanıp kalıyorsa yerine, bir akrep kadar hain…
sınıfta, büroda, yolda, yatakta içiniz içinize sığmıyor, O’ndan söz edilince yüzünüz, sizden habersiz, mis kokulu bir ekmek dilimi gibi kızarıyor, mahcup somurtuyor veya muzip sırıtıyorsa,
ve O, her durduğunuz yerde duruyor,
her baktığınız yerden size bakıyor, siz keyiflendikçe gülüp,
hüzünlendikçe ağlıyorsa…
dünyanın en güzel yeri O’nun yaşadığı yer, en güzel kokusu
bedenindeki ter, en dayanılmaz duygusu gözlerindeki kederse…
hayat O’nunla güzel ve onsuz müptezelse…
elmalar pembe, kiremitler pembe, gökyüzü, yeryüzü,
O’nun yüzü pembeyse, kışlar ilkbaharsa, yazlar ilkbahar, güzler ilkbahar…
her şiirde anlatılan O’ysa… her filmin kahramanı O…
her roman O’ndan söz ediyor, her çiçek O’nu açıyorsa…
bir anlık ayrılık, bir ömür gibi geliyor ve gider gitmez
özlem saç diplerinizden çekiştirip beyninizi acıtıyorsa,
iştahınız kapanıyor, iştahınız açılıyor, iştahınız şaşırıyorsa…
iştahınız, hasret acısında bile karşı konulmaz bir tat buluyorsa…
eliniz telefonda yaşıyor, işaret parmağınızla ha bire O’nu tuşluyor, dara düştüğünüzde kapıyı çalanın O olduğunu adınız gibi biliyorsanız…
mütemadi bir sarhoşluk halinde, her çalan telefona O diye atlıyor, vitrindeki her giysiyi O’na yakıştırıyor, konuşan birini dinlerken “keşke O anlatsa” diye iç geçiriyorsanız…
kokusu burnunuzdan, sureti gözünüzden, sesi kulağınızdan, teni aklınızdan silinmiyorsa bir türlü…
özlemi, sol gögsünüzún altında tek nüsha bir yasak yayın gibi taşıyorsanız gün boyu…
hem kimseler duymasın, hem cümle alem bilsin istiyorsanız…
O’nsuz geceler ıssız, sokaklar öksüzse…
ayrılık ölüme, vuslat sehere denkse…
gamze gamze tebessüm de onun içinse, alev alev öfke de;
bunca tavır, onca sabır ve nihayetsiz kahır hep O’nun yüzü suyu hürmetine…
uğruna ödenmeyecek bedel, gidilmeyecek yol, vazgeçilmeyecek konfor yoksa…
dışarıda yer yerinden oynuyor ve “içeri”de bu sizi zerrece ilgilendirmiyorsa, nedensiz küsüyor, sebepsiz affediyorsanız ve bütün bu hallerinize siz bile akıl erdiremiyorsanız kaybetme korkusu, kavuşma sevincinden ağır basıyorsa ve aşk, gurura baskın çıkıyorsa bu yüzden her daim…
gece yarısı kadim bir dost gibi kucaklayan tanıdık bir şarkı,
bütün acı sözleri unutturmaya yetiyorsa…
Her gidişte ayaklarınız “Geri dön” diye yalpalıyorsa ve siz kendinize rağmen dönüyorsanız,
sınırsız, sabırsız, doyumsuz bir tutkuyla…
…o halde bugün sizin gününüz!..
“Çok yaşa”yın ve de “siz de görün”üz..

Can Dündar

Dedik ya Allah hepimizi farklı yaratmış. Kimi iyi koşar, kimi iyi yemek yapar, kimisi çok iyi bilgisayar bilir, kimi doğuştan araba tamir eder falan. Eğer düzen böyle olmasaydı zaten herşey çok daha kötü olurdu. Düşünsenize tüm insanlık aynı düşünceye sahip ve aynı vasıflarda. Peki bizim sokaktaki çöpü kim toplayacak? Yanlış anlaşılmasın mesleği küçümsediğim falan yok aksine yüceltiyorum. Çünkü yaşam şartlarımız gereği onada ihtiyacımız var. Bir işe başlarken işi ne kadar iyi bilirsek bilelim biri gelipte bir öneride bulunduğu zaman küçümsememek lazım. Aksine birde onun bize önerdiği yolu denemek lazım. Hele hele ki yapılacak en büyük yanlış, kendi yaptığımızı çok iyi sanıp dışardan gelen önerilere tamamen kapalı olmaktır. Bunu birisi yaptığı anda bence tek anlamıyla biter. Yani kesinlikle kimseyi küçümsemeden hepimizin aslında aynı olduğunu yani insan olduğumuzu, tek farklarımızın beynimizdeki düşünce yapısı olduğunu unutmamak lazım. Yani kısaca kendi hatalarımızı başkasının doğrusuyla tedavi ederek, kendi yaptığımız işi daha iyi bir hale getirmek elimizde…

Hayatta hep şuna inanmışımdır. Öncelikle gerçek şu ki hayatımızda hata yapmamamızın tek yolu tecrübedir. Yani buda şu demekki her insan hayatında mutlaka hatalar yapacaktır, yapmaya mahkumdur. Örneğin; daha bebekken yürümeyi beceremeyen bizler büyüdükçe koşmayı öğrendik. Çocukken düşüp kendimizi yaralarken, ayakta kalmayı öğrendik. Ben yaşıma göre normalden biraz daha hızlı yaşadığıma inanıyorum. Megaloman değilim kendimi övüyo gibi görünmeyim. Sadece benim yaşımdaki arkadaşlarıma göre biraz daha farklı yaşıyorum diyip geçelim. O fotoğrafda geçmişde yaptığım hatalar geldi aklıma. Çocuktuk, gençtik saçma sapan şeyler yaptık. Çok değil daha 4 5 yıl geçmiş ben bunlarımı yapmışım dedim. Şuanda aynı şeyleri yaşasam acaba aynı tepkileri verirmiydim. Aynı duygularla hareket edermiydim. Hayır tabiki. Çünkü tecrübe yaşandı ve sonucu görüldü. Bu insan hayatının her noktasında karşımıza çıkacak. Zamanında yaptığımız şeyler gün gelip bana olduğu gibi ” bunları benmi yaptım.” dedirtecek.

Burada şu çok önemli. Eğer hata yapmadan yaşamanın yolu tecrübe edinmekse hayatta tecrübeli insanların fikirleri çok önemli. Yaş hiç sorun değil eğer o kişi zamanında o konu hakkında birşeyler yaşamış ve sonunda kötü şeylerle karşılaşmışsa bu demektir ki aynı şeyleri yaptığımızda bize olacaklarda bundan farksız. Bunun canlı örneklerini çok yaşadım ve hala yaşıyorum. Ben benden fazla bilgisi ve tecrübesi olan birini kesinlikle dinlerim. Benden büyük olsun yada küçük olsun.

Belki bu yazıyı okuyunca sizinde aklınızda birkaç konu oluşmuştur. Mesela bir düşünün, pişmanlıklarınız aklınıza gelsin. Acaba şimdi olsa aynı şeyleri yaşarmıydınız?  Aslında pişmanlık sonunda insana  tecrübe kazandırır. Ve gün gelir aynı olaylarla karşılaşırsa asla bunu tekrarlamaz. Dolayısıyla tecrübe dediğimiz şey çok yaşayanda değil, çok pişman olanda mevcut. Yazıyı yazmamın sebebi fikirlerimi paylaşmaktı. Yayında ve yapımda emeği geçen bana teşekkürler. Şimdi size soruyorum Tecrübeniz kaç? :)

Biliyorsunuz 2011 itibariyle bir seçime giriyoruz. Milletvekili aday adayları, partilerin seçim kampanyaları, seçim propagandaları falan filan. Seçime her yaklaştığımız gün ortalık biraz daha kızışıyor. Aslında ben pek siyaseti sevmem. Siyasette savunduğum görüşü ne biyerde söylerim nede çıkıp destek olurum. O benim düşüncemdir ve bende saklıdır. Ne kimsenin bilmeye hakkı var nede yargılamaya. Ama bu aralar ilgimi fazlasıyla çeken şeyler oluyor. Bu aslında benim siyasi anlayışımın birazda genelini kapsıyor. Olay şu; biliyorsunuz ki milletvekili aday adayı olmak için eğer resmi olarak bir kurumda çalışıyorsanız ya da bir işin başındaysanız sanırım yasa gereği istifa etmeniz gerekiyor. Partiler adaylarını belirlemek için bir birbuçuk ay önce başvuru almaya başladı ve televizyonlarda sürekli istifaları görmeye başladık. Bilmemne başkanı istifa ediyor bilmemne partisinden adaylığını koyuyor. Sosyal iletişim ağlarını yakından takip ediyorum. Günümün birçoğu bilgisayar başında geçtiği için ister istemez göze çarpıyor.

Şimdi ben bunları neden saçmaladım. Takıldığım olay aslında şu. Daha şimdiden aday adaylık aşamasında herkes birbirine atıp tutmaya başladı. Siyasi liderler dışında halk, yok ondan milletvekili olmaz, yok o hırsız yok bu arsız demeye başladı. İşin aslında o kişinin hırsız yada arsız olduğu yatmıyor. Bizim sevgili halkımız o kişinin görüşünü savunmuyorsa eğer o dünyanın en iyi hırsızı sömürür bu ülkeyi. Mesela bu sabah gazetelerin sürmanşetlerinde şu haber vardı. Başbakan İbrahim Tatlıses’i ziyaret etmiş ve bu ziyaret sonrası Tatlıses’in aday adaylığını kabul etmiş. Büyük ihtimallede direk aday olacak. Twitterda facebookda millet yazmaya başlamış mesela bizi yatağındanmı yönetecek diye. Yada ne bileyim bir kurumun başındaki biri b partisinden aday adaylığını koymuş. Yok efendim o adam bilmemneyi bile yapamadı ondan aday olmaz. Yani anlıyacağımız sağcı solcuya vurduruyor, solcu sağcıya. Bugün ülkemiz için neler yapıyoruz?Şuan ortadoğudaki isyanları hepimiz biliyoruz. Ya ülkemize sıçrarsa. Zor bir ihtimal ama göz önünde bulundurarak hareket etmek en iyisi. Peki bunların hepsinin üst üste gelmesi ve isyan çıkan ülkelerin genelde zengin olması bir tesadüfmü? Zenginlik derken bir kısmının altında yatan zenginlikten bahsediyorum. Son olarak libyada kaddafiyi durdurmak adına petrollerin üstüne üstüne giden batılılar. Neyse bunlar aslında başlı başına bir konu. Benim takıldığım nokta şu. A partisi yada B partisini arkasında birşeyler aramak yerine neden birlik olup birşeyler yapmıyoruz. Eğer birilerinin yanlışı varsa neden düzeltmek yerine onların yanlışlarını gün yüzüne çıkarıyoruz. Eğer varsa birinin yanlış bir yolu o yolun önünde biz duralım. Atıp tutmanın kimseye bir yararı yada zrararı olmayacak. Ben kimseyi bu atıp tutanlara soruyorum; sen bu ülke için ne yaptın ?

Şarkı sözleri:

Here ’s your favourite song on the radio
Shake your head to the beat It’s rock’n roll
If you’re feeling the world has kicked you down
All you need is just to have a little fun
Hey, it’s time to live it up
My friend, put the record on
Sing it loud and fet it out
Life is beautiful
My friend let it out
Life is beautiful
Give yourself a break, come on and live it up
Give yourself a break
Driving on with no map to lead me on
Eyes on the horizon and there’s no turning round
Sometimes i feel, i feel i’m not alone
So let your colors shine right next to mine
Hey, it’s time to
live it up
My friend, put the record on
Sing it loud and
let it out
Life is beautiful
My friend let it out
Life is beautiful
Give yourself a break, come on and live it up
Give yourself a break
I say my friend life is beautiful
I say my friend life is beautiful
I say my friend put the record on
Sing it loud and
let it out
Life is beautiful
My friend let it out
Life is beautiful
Give yourself a break, come on and live it up
Give yourself a break

Yuksek Sadakat – Live It Up 2011 Eurovision… X-Paylasim

Bu yazıda anlatacağım şey, Hocam.com. Artık günümüzde sosyal iletişim ağları oldukça ilgi görmekte. Facebook, twitter bu grubun başını çekiyor. Birde son zamanlarda çok hızlı büyüyen ve sadece üniversitelilerin girebildiği bir site dikkatimi çekti. Sitenin geçmişi sanırım biraz daha öncelere dayanıyor. Fakat şu zamanlarda dahada hızlı büyümeye başlamış. Siteyi siğer sosyal iletişim ağlarından ayıran bi özellikte herkesin giremiyor olması. Siteye üye olurken öncelikle bir süzgeçten geçiyorsunuz. Sistem gerçekten üniversitelimisiniz iyice bir kontrol ediyor :) ondan sonra sırada bekleyen yaklaşık 100.000 kişi gibi sizde kaderinizi beklemeye başlıyorsunuz. Yani elini kolunu sallayan istediği gibi siteye üye olamıyor. O kuıyrukta beklemek zorundasınız. Tabi kuyruğun başına geçmeninde bi kaç yolu var bunu sisteme dahil olduğunuzda zaten göreceksiniz.

Son olarak benim site hakkındaki düşüncelerim olumlu. Sonuç itibariyle her telden insanın girdiği bir facebook günümüzde ne halde görüyoruz. Facebook belkide olmazsa olmazımız oldu şu günlerde. Ama Hocam.com herkesin giremediği ve sadece üniversitelilerin bulunduğu bir ortam. Bence bu çizgisini bozmadan piyasadaki özelliğini koruyarak yol almalı.